دعوای خواهر و برادر موضوعی است که همه ما شاید آن را در دوران کودکی تجربه کرده‌ باشیم، اگر اکنون نیز خود پدر و مادر شده‌ایم به احتمال زیاد چندباری پیش آمده است شاهد چنین دعواهایی میان فرزندانمان بوده‌ایم. اما اینکه درچنین مواقعی بهترین شیوه برخورد با فرزندان چیست؟ پرسشی است که به طور حتم همه ما به پاسخ آن علاقمند هستیم. اگر شما هم از جمله افرادی هستید که می‌خواهید پاسخ این سئوال را بدانید گفت‌وگوی «حمایت» را با فریده میرزایی؛ روانشناس بالینی بخوانید.

گاهی بی‌توجه باشید

یادتان باشد گاهی این دعواها برای جلب توجه والدین به خود است، به عبارتی هر یک از فرزندان تلاش می‌کند تا توجه پدر یا مادر را بیشتر به خود جلب کند، در چنین شرایطی شما نباید اجازه دهید که چنین رفتاری وارد شیوه برخورد و مراودات فرزندان‌تان شود. پس توصیه ما این است که سعی کنید نسبت به دعواها و جر‌و بحث‌های کوچک آنها بی‌توجه باشید، می‌توانید خود را سرگرم انجام یک کار کنید؛ البته فراموش نکنید که همانطور که خود را مشغول نشان می‌دهید باید به آرامی رفتار آنها را زیر نظر داشته باشید تا احیانا هر یک از آنها ناخواسته به یکدیگر آسیب نرسانند، اما وانمود کنید که جر و بحث آنها اهمیتی برای شما ندارد. این را هم بگویم اگر قرار است در این موقعیت ها سیاست بی‌توجهی را پیشه کنید، باید در مواقعی که رفتار فرزندان شما خوب است هم آنها را تشویق کنید تا نشان دهید حواس‌تان به فرزندان‌تان است و هیچ کار خوبی از چشم‌ شما دور نمی‌ماند. به عنوان مثال وقتی دختر و پسر شما سرگرم بازی با یکدیگر هستند و رفتارشان با هم نیز دوستانه است، برای آنها دست بزنید یا یک ظرف میوه، بستنی یا خوراکی‌هایی که دوست دارند برای آنها ببرید. در کنار این کارها استفاده از مشوق‌های کلامی هم اهمیت دارد، به طور نمونه بگویید«چقدر حس خوبی دارم وقتی شما با هم بازی می‌کنید»، یا زمانی که به یکدیگر کمک می‌کنند، عنوان کنید؛ « خیلی خوب است که تا این حد یکدیگر را دوست دارید و به هم کمک می‌کنید» توجه داشته باشید این عبارات کلیدهایی طلایی هم برای رابطه شما و فرزندان‌تان هستند و هم به آنها یاد می‌دهند چگونه باید با یکدیگر دوست بوده و به فکر هم باشند.

چرا دعوا و مشاجره؟

اینکه بدانید چرا پسر و دختر شما با یکدیگر بحث و مشاجره دارند هم از اهمیت زیادی برخوردار است. گاهی اوقات توجه به این موضوع موجب می‌شود تا علت مشاجره را بر طرف کنید، شاید دلیل نزاع میان فرزندان‌تان یک سوء‌تفاهم کوچک است و با دانستن آن بتوانید این تنش را بر طرف کنید. ضمن اینکه در چنین شرایطی به انها یاد خواهید داد که نباید سر هر موضوعی با هم دعوا کنند شاید گاهی محور مشاجره بحثی باشد که چندان هم منطقی نیست. همچنین با این رویکرد به آنها شیوه برقرار رابطه دوستانه با یکدیگر را آموزش خواهید داد.

مراقب باشید؛ رفتار شما هم مهم است

مراقب باشید شاید شما خود نخستین جرقه‌های مشاجره را زده باشید. می‌پرسید چگونه؟ باید بگویم برخی اوقات والدین بدون اینکه متوجه باشند، به هر دلیلی به یکی از کودکان خود بیشتر از دیگری توجه نشان می‌دهند، یا آنها را با هم مقایسه می‌کنند. با این توجیح که مقایسه کردن خواهر و برادر با یکدیگر و به رخ کشیدن رفتارهای مثبت یکی بر دیگری می‌تواند فرزندان را به داشتن رفتار بهتر تشویق کند، اما یادتان باشید این یک اشتباه بزرگ است، زیرا که تنها مقایسه کردن خواهر و برادر باعث ایجاد حس حسادت در یکی از آنها می‌شود حتی گاهی برتری طلبی دیگری به دلیل اینکه گمان می‌کند وی بهتر از خواهر و برادر خود است، می‌شود ضمن اینکه می‌تواند موجب سرخوردگی دیگری و خراب شدن روابط آن‌ها با هم شود. توصیه‌ای که می‌توان برای چنین مواقعی داشت این است که والدین زمان مشترکی را به بازی با فرزندان خود یا همراهی انها اختصاص دهند و در این زمان هم توجه یکسان به هریک از کودکان خود داشته باشند. حتی اگر لازم است برای هریک از آنها زمان جداگانه‌ای را در نظر بگیرند تا با پسر یا دختر خود بازی کنند، کتاب بخوانند یا با او حرف بزنند وگفتنی‌هایش را بشنوند.موضوع مهم دیگر این است که فراموش نکنید توانایی کودکان با یگدیگر متفاوت است، پس درحد توانایی و قابلیت هر یک از فرزندان‌تان از وی توق داشته باشید.

تعاملات اجتماعی را به فرزندان بیاموزید

اصل مهمی که هم به کار امروز و هم به کار فردای کودکان شما می‌آید این است که بیاموزند چگونه با دیگران تعامل برقرار کنند. اگر این اصل مهم را به یاد بیاورید که خانواده کوچک‌ترین و قدیمی‌ترین نهاد اجتماعی است که بسیاری از آموزش‌های رفتاری را به کودکان به طور غیرمستقیم و مستقیم می‌دهد، با مشاهد دعوا و مشاجره‌های فرزندان خود سعی خواهید کرد برای دستیابی به هدف‌تان که همان تربیت مناسب و آموزش این که چگونه می‌توان با بستگان و دوستان رفتار مناسب داشت، نخستین گام‌ها را بردارید تا آنها یاد بگیرند چگونه باید ابتدا با‌اعضای خانواده خود و در قدم‌های بعدی سایر افراد جامعه رفتار کنند.

ضعف کودک برای بازی با خواهر و برادر

در کنار همه مواردی که بیان کردیم گاهی پیش می‌آید خواهر و برادر کوچک‌تر شاید هم بزرگتر قصد داشته باشد تا با دیگری بازی کرده یا وی را سرگرم کند. اینجا است که اگر کودک نداند چگونه می‌تواند توجه طرف مقابل را به خود جلب کرده یا او را سرگرم کند، نتیجه گریه یا فریادهای کودک دیگر خواهد بود که تنها دلیل آن هم ضعف به توانایی جذب خواهر و برادرشان برای بازی است. ممکن است بازی که وی دوست دارد را خواهر و  برادرش نپسندد یا حتی تصور کند که باید وی را به زور مجبور به بازی کند. پس شما باید به این نکته نیز توجه داشته باشید. تا به فرزندان‌تان بیاموزید چگونه باید با یکدیگر ارتباط بهتری برقرار کرده و همبازی هم باشند.

دلیلی به نام اختلاف سن و سلیقه فرزندان

در مواقعی نیز اختلاف سن و سلیقه فرزندان یک خانواده برای بازی هم می‌تواند دلیلی برای مشاجره باشد. در چنین شرایطی شما باید با تبحر لازم فعالیت‌هایی را برای آنها تدارک ببینید که با توجه به اصل همسن نبودن‌شان برای هر 2جالب باشد.

فرزندان را یکسان مواخذه کنید

نکته دیگر اینکه در مواجهه با دعوای بچه‌ها، حفظ برابری در قبال 2طرف اصلی مهم است که نباید از آن غافل شوید. گاهی اوقات پدر یا مادر برای اینکه متوجه شود کدام یک از فرزندانش آغازگر بحث و مشاجره بوده است، کودک قلدرتر را به شدت مواخذه می‌کند یا مجازات‌های متفاوت برای آنها در نظر می‌گیرد، در چنین مواردی بهتر است مجازات یکسان باشد و جانب‌گیری از یکی از کودکان نیز درکار نباشد. اینگونه آنها یاد می‌گیرند از شروع و ادامه دعوا باید خودداری کنند. اینگونه دیگر میل به برد و باخت در دعوا به عبارتی دیگری را متهم کردن برای فرار از تنبیه یا دوست داشته شدن بیشتر از بین می‌رود.
تا به اینجا از شیوه‌های برخورد در زمان مشاجره و دعوا گفتیم، اما اصل مهم دیگری نیز وجود دارد این است که شما به عنوان پدر یا مادر باید زمانی که فرزندان‌تان به خوبی با هم کنار می‌آیند، آنها را تشویق کنید. اینگونه زمینه را برای ایجاد رفتارهای مثبت در بچه‌ها به وجود خواهید آورد. فراموش نکنید بچه‌ها خیلی زود متوجه این‌شیوه رفتار شما می‌شوند.

والدین هم الگو هستند

اما یک اصل مهم دیگر نیز وجود دارد که به قاعده الگو بودن والدین باز می‌گردد اینکه شما به عنوان پدر و مادر باید الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید. خانواده‌هایی که مرد و زن در آن دائم دعوا می‌کنند یا تلاش دارند با قلدری و زور امتیازی از یکدیگر کسب کنند، به هیچ عنوان الگوی مناسب رفتاری برای فرزندان خود نیستند و گاهی به آنها ناخواسته می‌آموزند که با زور و دعوا می‌توان امتیاز گرفت. پس این شما هستید که باید خوش رفتاری، رافت و مهربانی را به فرزندان خود بیاموزید. اینکه حتی در زمان اختلافات چگونه باید با یکدیگر رفتار کنند.

 

منبع: حمایت